Miłość przelotna jest jak wiatr.

Miłość bywa ulotna, niekiedy więc trzeba wyciągnąć swoją rękę, aby dać znać, aby nie przeminęła ona razem z wiatrem, tuż obok naszego serca. Aby nie oddaliła się pozostając tylko w naszych myślach, aby nie odeszła już na zawsze, pozostawiając ranę i ból w pustym sercu. Nie łatwa jest bowiem wędrówka bez uczucia, nie łatwo jest przejść przez ścieżkę życia, gdy nienapełniona jest ona miłością, barierę samotności można tylko pokonać we dwoje, gdy połączą się dwa zagubione serca, na ścieżce miłości. Gdy odnajdą się one w zagubionym świecie, gdy rozpali się iskierka namiętności, gdy połączą się więzami oddania i pokochają tak, że nie będzie można już zerwać tej więzi uczuć i miłości.