W otchłani można oddalić
się w myślach, ziarnkami piasku naznaczyć szlak miłości,
biegnąc czując mocne bicie serca, uczucia pełnego namiętności.
Nie można powstrzymać jednak pędzącego czasu, nie można zatrzymać
tej pustej niepewności, nie można zawrócić i poddać się przed
celem, gdy nie dotarło się jeszcze na szczyt, gdzie czeka jej
blask, tej drugiej osoby. Promieni które oświetlają wnętrze,
jasności która zapełnia naszą pustkę, barwy które odbijają
namiętność dwóch serc, na szlaku tej romantycznej ścieżki, nad
błękitnym niebem, nad brzegiem morza, w dolinie wiecznej krainy,
która nie ma końca.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz